Prolog~ ,,Musisz wyjechać do swojego brata - Nialla.''

- Tato, pomożesz mi z tym zadaniem? - Zapytałam, pokazując palcem na kartkę, z pracą domową.
- Nie mam teraz czasu. Muszę coś załatwić i to szybko. - Chwycił swoją kurtkę i teczkę, po czym dodał - Wrócę wieczorem. Zaopiekuj się mamą...Jakoś źle się czuje..
- Dobrze..Odpowiedziałam. Odłożyłam kartkę i poszłam do salonu, gdzie leżała mama.
- Dobrze się czujesz? - Zapytałam.
- Nie za bardzo... - Szepnęła. Widać było, że jest zmęczona ciągłą pracą i obowiązkami domowymi. Przykryłam ją kocem i powiedziałam;
- Zdrzemnij się chwilę...To ci pomoże.
- Yhmm - Mruknęła i odwróciła się na drugi bok. Ja w tym czasie poszłam, do swojego pokoju. Zaczęłam odrabiać zadanie, gdy usłyszałam głośne krzyki:
- Nie! to nie może być prawda!
- Przepraszam! - Chciałam sprawdzić co się dzieje, więc zeszłam na dół.
- Co się dzieje?! - Krzyknęłam. Zauważyłam kłócącą się mamę z tatą. To dziwne, że nie jest w pracy.
- Córciu muszę ci coś powie..- Nie dokończył, ponieważ przerwała mu mama:
-  Może ci się to nie spodobać...
- Ale o co chodzi?! - Powoli zaczęłam tracić cierpliwość.
- Musisz wyjechać do swojego brata - Nialla. - Tata, mówił to coraz ciszej.
- Ale jak..dlaczego?! - Zaczęłam krzyczeć.
- Wiem, że kilka lat temu was rozdzieliliśmy, ale to dla twojego dobra. - Mówił.
- Mamo!
- Ech...Musisz. Też tego nie chcę, ale musisz ratować swoje życie. Idź się spakuj..- Zaczęła płakać.
- Już szybko! - Dodał tata. Strasznie się przeraziłam. O co im chodzi?!
Otworzyłam szafkę i zaczęłam szybko wrzucać wszystkie ciuchy do torby. Zabrałam najważniejsze rzeczy i zbiegłam na dół.
- Przed domem czeka na ciebie samochód. Biegnij..już! - Krzyczeli.
- Ale co z wami?! - Mówiłam przez łzy.
- Niedługo się spotkamy. - odpowiedziała mama. Ucałowałam ich i pobiegłam do samochodu. Gdy już ruszaliśmy, zauważyłam ludzi, w czarnych ubraniach, którzy wbiegli do mojego domu. Usłyszałam tylko, strzały..
- Mamo, tato! Nie! - Tylko tyle mogłam zrobić - Czekać.

Myślę, że się spodoba:) To tylko prolog.